Το τελος τησ παγοθεραπειασ
Αν νομίζετε πως πρέπει να εφαρμόζετε πάγο στους τραυματισμούς σας, διαβάστε αυτό:
 |
| designweek.co.uk |
(Μεταφέρεται μεταφρασμένο άρθρο από τον Gabe Mirkin, MD, τον άνθρωπο που ανακάλυψε την παγοθεραπεία)
Όταν έγραψα το best-seller βιβλίο μου Sportsmedicine το 1978 , επινόησα τον όρο RICE ( Rest -ανάπαυση/ξεκούραση , Ice – πάγο , Compression – περίδεση , Elevation αναρροπη θέση) για τη θεραπεία των αθλητικών τραυματισμών. Ο πάγος έχει ένα πρότυπο θεραπείας για τους τραυματισμούς και τους πόνους στους μυς , επειδή βοηθά στην ανακούφιση από τον πόνο που προκαλείται από τον τραυματισμένο ιστό . Προπονητές έχουν χρησιμοποιήσει αυτή την κατευθυντήρια γραμμή για δεκαετίες , αλλά τώρα φαίνεται ότι τόσο ο πάγος όσο και πλήρη ανάπαυση μπορεί να καθυστερήσουν την επούλωση , αντί να βοηθήσουν.
Σε μια πρόσφατη μελέτη, ζητήθηκε από αθλητές να ασκηθούν τόσο έντονα ώστε να αναπτύξουν σοβαρή μυϊκή βλάβη που προκάλεσε εκτεταμένο πόνος στους μυς. Αν και ο πάγος καθυστέρησε τη διόγκωση/οίδημα , δεν επιτάχυνε την ανάρρωση της μυϊκής βλάβης. Η ανάρρωση χρειάζεται τη φλεγμονή! Όταν καταστρέφεται ιστός μέσω τραύματος ή όταν δημιουργείται πόνος στους μυς, λόγω έντονης άσκησης, το ανοσοποιητικό μας σύστημα στέλνει κύτταρα και πρωτεΐνες στην περιοχή για να αντιμετωπίσει το τραύμα, όπως θα έκανε και στην περίπτωση μόλυνσης από ένα μικρόβιο. Αυτή η διαδικασία προκαλεί τη φλεγμονή, και έχει ως στόχο να θεραπεύσει, να επουλώσει. Τα φλεγμονώδη κύτταρα που ονομάζονται μακροφάγα απελευθερώνουν μια ορμόνη εντός των κατεστραμμένων ιστών , η οποία βοηθά τους μύς και άλλα τραυματισμένα μέρη να επουλωθούν. Ωστόσο, η εφαρμογή πάγου για τη μείωση του οιδήματος, καθυστερεί τη διαδικασία επούλωσης γιατί δεν επιτρέπει να απελευθερωθεί η ορμόνη αυτή. Εφαρμόζοντας πάγο σε τραυματισμένο ιστό προκαλεί τα αιμοφόρα αγγεία κοντά στον τραυματισμό να συσταλλούν και να διακόπτει τη ροή του αίματος που φέρνει τα θεραπευτικές κύτταρα της φλεγμονής. Τα αιμοφόρα αγγεία δεν ανοίγουν ξανά για πολλές ώρες μετά την εφαρμογή του πάγου. Αυτή η μειωμένη ροή του αίματος μπορεί να προκαλέσει το θάνατο του ιστού από τη μειωμένη ροή του αίματος και μπορεί να προκαλέσει ακόμα και μόνιμες βλάβες στα νεύρα.
Οτιδήποτε σταματά την απάντηση του ανοσοποιητικού συστήματος, τη φλεγμονή δηλαδή, μειώνει την επούλωση των ιστών των μυών: κορτιζόνη τύπου φάρμακο ,
σχεδόν όλα τα αναλγητικά φάρμακα, όπως μη – στεροειδή αντι- φλεγμονώδη φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη,
ανοσοκατασταλτικά που χρησιμοποιούνται συχνά για τη θεραπεία της αρθρίτιδας, του καρκίνου ή της ψωρίασης ,τα κρύα επιθέματα, και
οτιδήποτε άλλο που σταματά την ανοσολογική απόκριση σε τραυματισμό.
Ο πάγος μπορεί να βοηθήσει να μειωθεί ο πόνος , αλλά παρεμβαίνει στη δύναμη , την ταχύτητα , την αντοχή και το συντονισμό του αθλητή. Βρέθηκαν 35 μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις του πάγου . Οι περισσότερες από τις μελέτες που χρησιμοποίησαν πάγο για περισσότερο από 20 λεπτά, ανέφεραν ότι αμέσως μετά, υπήρξε μια μείωση στην δύναμη, την ταχύτητα, και την ευκινησία. Όταν ξαναζεστάθησε σύντομα η περιοχή του τραυματισμού, επέστρεψε η δύναμη, η ταχύτητα και ο συντονισμός. Οι συγγραφείς συνιστούν ότι ο πάγος, αν γίνεται για να περιορίσει το πρήξιμο/οίδημα , θα πρέπει να γίνει για λιγότερο από πέντε λεπτά, και να ακολουθείται από την προοδευτική αύξηση της θερμοκρασίας πριν ξεκινήσει και πάλι ο αθλητής την άσκηση.
Σύμφωνα με τον Mirkin, αν είστε τραυματισμένοι , σταματήστε αμέσως την άσκηση. Αν ο πόνος είναι σοβαρός, αν δεν είστε σε θέση να μετακινηθείτε ή αν βρίσκεστε σε σύγχυση ή ακόμη και αν χάσετε στιγμιαία τη συνείδησή σας, θα πρέπει να γίνει έλεγχος για να διαπιστωθεί αν απαιτείται επείγουσα ιατρική φροντίδα. Ανοιχτές πληγές θα πρέπει να καθαρίζονται και να ελέγχονται. Αν είναι δυνατόν, να ανυψώσετε το τραυματισμένο μέρος ώστε η βαρύτητα να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση του οιδήματος/πρήξιμο . Ένα άτομο με εμπειρία στην αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων πρέπει να καθορίσει ότι δεν υπάρχουν κατάγματα στα οστά και ότι η κίνηση δεν θα αυξήσει την ζημιά. Αν η ζημία περιορίζεται στους μύες ή άλλους μαλακούς ιστούς, ένας γιατρός ή ο εκπαιδευτής μπορεί να εφαρμόσει έναν επίδεσμο συμπίεσης. Εφόσον η εφαρμογή του πάγου σε έναν τραυματισμό έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον πόνο, είναι αποδεκτό να εφαρμόσετε πάγο σε ένα τραυματισμένο μέρος για σύντομες περιόδους αμέσως μετά την εμφάνιση του τραυματισμού. Θα μπορούσατε να εφαρμόσετε τον πάγο για έως και 10 λεπτά, να τον αφαιρέσετε για 20 λεπτά και να επαναλάβετε την εφαρμογή για άλλα 10 λεπτά μία ή δύο φορές. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να βάζετε πάγο πάνω από έξι ώρες μετά τον τραυματισμό.
Αν η ζημία είναι σοβαρή, ακολουθήστε τη συμβουλή του γιατρού σας σχετικά με την αποκατάσταση. Με ελαφρά τραύματα , συνήθως μπορείτε να αρχίσετε την αποκατάσταση την επόμενη ημέρα. Μπορείτε να κινήσετε και να χρησιμοποιήσετε το τραυματισμένο μέρος όσο η κίνηση δεν αυξάνει τον πόνο και τη δυσφορία. Επιστρέψτε στο άθλημά σας το συντομότερο εφόσον μπορείτε να το κάνετε χωρίς πόνο.
Οτιδήποτε σταματά την απάντηση του ανοσοποιητικού συστήματος, τη φλεγμονή δηλαδή, μειώνει την επούλωση των ιστών των μυών: κορτιζόνη τύπου φάρμακο ,
σχεδόν όλα τα αναλγητικά φάρμακα, όπως μη – στεροειδή αντι- φλεγμονώδη φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη,
ανοσοκατασταλτικά που χρησιμοποιούνται συχνά για τη θεραπεία της αρθρίτιδας, του καρκίνου ή της ψωρίασης ,τα κρύα επιθέματα, και
οτιδήποτε άλλο που σταματά την ανοσολογική απόκριση σε τραυματισμό.
Ο πάγος μπορεί να βοηθήσει να μειωθεί ο πόνος , αλλά παρεμβαίνει στη δύναμη , την ταχύτητα , την αντοχή και το συντονισμό του αθλητή. Βρέθηκαν 35 μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις του πάγου . Οι περισσότερες από τις μελέτες που χρησιμοποίησαν πάγο για περισσότερο από 20 λεπτά, ανέφεραν ότι αμέσως μετά, υπήρξε μια μείωση στην δύναμη, την ταχύτητα, και την ευκινησία. Όταν ξαναζεστάθησε σύντομα η περιοχή του τραυματισμού, επέστρεψε η δύναμη, η ταχύτητα και ο συντονισμός. Οι συγγραφείς συνιστούν ότι ο πάγος, αν γίνεται για να περιορίσει το πρήξιμο/οίδημα , θα πρέπει να γίνει για λιγότερο από πέντε λεπτά, και να ακολουθείται από την προοδευτική αύξηση της θερμοκρασίας πριν ξεκινήσει και πάλι ο αθλητής την άσκηση.
Σύμφωνα με τον Mirkin, αν είστε τραυματισμένοι , σταματήστε αμέσως την άσκηση. Αν ο πόνος είναι σοβαρός, αν δεν είστε σε θέση να μετακινηθείτε ή αν βρίσκεστε σε σύγχυση ή ακόμη και αν χάσετε στιγμιαία τη συνείδησή σας, θα πρέπει να γίνει έλεγχος για να διαπιστωθεί αν απαιτείται επείγουσα ιατρική φροντίδα. Ανοιχτές πληγές θα πρέπει να καθαρίζονται και να ελέγχονται. Αν είναι δυνατόν, να ανυψώσετε το τραυματισμένο μέρος ώστε η βαρύτητα να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση του οιδήματος/πρήξιμο . Ένα άτομο με εμπειρία στην αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων πρέπει να καθορίσει ότι δεν υπάρχουν κατάγματα στα οστά και ότι η κίνηση δεν θα αυξήσει την ζημιά. Αν η ζημία περιορίζεται στους μύες ή άλλους μαλακούς ιστούς, ένας γιατρός ή ο εκπαιδευτής μπορεί να εφαρμόσει έναν επίδεσμο συμπίεσης. Εφόσον η εφαρμογή του πάγου σε έναν τραυματισμό έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον πόνο, είναι αποδεκτό να εφαρμόσετε πάγο σε ένα τραυματισμένο μέρος για σύντομες περιόδους αμέσως μετά την εμφάνιση του τραυματισμού. Θα μπορούσατε να εφαρμόσετε τον πάγο για έως και 10 λεπτά, να τον αφαιρέσετε για 20 λεπτά και να επαναλάβετε την εφαρμογή για άλλα 10 λεπτά μία ή δύο φορές. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να βάζετε πάγο πάνω από έξι ώρες μετά τον τραυματισμό.
Αν η ζημία είναι σοβαρή, ακολουθήστε τη συμβουλή του γιατρού σας σχετικά με την αποκατάσταση. Με ελαφρά τραύματα , συνήθως μπορείτε να αρχίσετε την αποκατάσταση την επόμενη ημέρα. Μπορείτε να κινήσετε και να χρησιμοποιήσετε το τραυματισμένο μέρος όσο η κίνηση δεν αυξάνει τον πόνο και τη δυσφορία. Επιστρέψτε στο άθλημά σας το συντομότερο εφόσον μπορείτε να το κάνετε χωρίς πόνο.
Comments
Post a Comment