ανοιγοντας το θεμα του θανατου
![]() |
| littleoil |
Όπως είπε ο Βούδας:
''Η μισή ζωή ξοδεύεται στον ύπνο.
Δέκα χρόνια ξοδεύονται στην παιδική ηλικία.
Είκοσι χρόνια χάνονται με τα γηρατειά.
Από τα υπόλοιπα είκοσι χρόνια, η
θλίψη, τα παράπονα, ο πόνος και η αναστάτωση
εξαφανίζουν τον περισσότερο χρόνο και εκατοντάδες φυσικές
ασθένειες καταστρέφουν πολύ περισσότερο.''
Γηρατειά
Σύμφωνα με τον Δαλάι Λάμα, με τα γηρατειά, το λεπτεπίλεπτο σώμα μας εκφυλίζεται. Η δύναμη εξασθενεί και οι αισθήσεις φθίνουν. Οι απολαύσεις αργοσβήνουν και τελικά η ζωή εξαντλείται. Τα γηρατειά μοιάζουν με ένα ανθρώπινο σώμα κολλημένο στη λάσπη, και η αλήθεια είναι πως δεν έχω ακούσει πιο σαφή τοποθέτηση.
Ο Δαλάι Λάμα χαρακτηρίζει τις ασθένειες σαν την ταλαιπώρια του σώματος που έχει τα κοινά της καταπίεσης που βιώνουν τα ζώα από εμάς τους ανθρώπους. Ο πόνος των γηρατειών και του σώματος που βρίσκεται σε ανισορροπία, προκαλεί και τον ψυχικό πόνο.
Απολαύσεις
Κατα τη διάρκεια της ζωής μας ενδίδουμε σε διαρκείς απολαύσεις κυνηγώντας την ικανοποίηση, τις πρόσκαιρες απολαύσεις, τις οποίες όσο και αν ευχαριστιόμαστε, δεν ικανοποιούμαστε ποτέ. Και όσο η λαχτάρα μας μεγαλώνει, τόσο περιπλανιόμαστε επι αιώνες στην κυκλική ύπαρξη. Σύμφωνα με τον Δαλάι Λάμα, που υποστηρίζει τη μετενσάρκωση, καθένας από μας έχει αφήσει πίσω του έναν σωρό από κόκκαλα που θα επισκίαζαν και το μεγαλύτερο βουνό. Και αυτό συμβαίνει εξαιτίας ενός αδιάκοπου κάρμα που μας κυνηγά από τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες όλων των προηγούμενων ζωών μας.
Αρνητικά συναισθήματα
Σχετικά με τα αρνητικά μας συναισθήματα ο 14ος Δαλάι Λάμα αναφέρει οτι μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε διότι όλα έχουν τις αντίθετες δυνάμεις τους. Η παρουσία αντίθετων δυνάμεων δημιουργεί την πιθανότητα της αλλαγής. Ως εκ τούτου, όταν χρειάζεται να εξουδετερώσουμε κάτι, πρώτα αναγνωρίζουμε την αντίθετη δύναμή του. Και όταν αυξήσουμε μια συγκεκριμένη δύναμη η δύναμη του αντίθετού της ελαττώνεται. Τα περισσότερα εξωτερικά φαινόμενα έχουν τις αντίθετες δυνάμεις τους, όπως η ζέστη έχει το κρύο. Επομένως, αντιλαμβανόμενοι το αντίθετο της δυστυχίας μας, μπορούμε να προτρέψουμε τις σκέψεις μας να κάνουν την αλλαγή και να αλλάξουν τη διάθεσή μας.
Η αντίθεση ανοίγει το δρόμο στη μεταμόρφωση. Το να στραφούμε σε συμπεριφορές που αντιτίθενται σε βασανιστικά συναισθήματα προωθεί την υγιή αλλαγή. Όσο πιο πολύ στρεφόμαστε σε τέτοιες συμπεριφορές, τόσο πιο πολύ δυναμώνουν και αντικαθιστούν τα δυσάρεστα συναισθήματα.
Το μίσος και η λαγνεία είναι αντιλήψεις παραφουσκωμένες, διογκωμένες από την ίδια μας τη σκέψη. Οι υπερβολικές αυτές στάσεις είναι υπερθέσεις λόγω αβάσιμων διαδικασιών σκέψης, ή πιο απλά, ευφάνταστες δημιουργίες ανοησίας.
Ο άνθρωπος λειτουργεί με μίσος και λαγνεία, σκεπτόμενος οτι η ζωή του είναι αιώνια, οτι θα βρίσκεται πάντοτε εδώ.
Θάνατος
Με τον θάνατο έρχεται ο αιώνιος αποχωρισμός από όλα όσα και όλους όσους έχουμε συνδεθεί και αγαπήσει σε αυτή τη ζωή. Ποτέ δε θα επιστρέψουμε να ξαναδούμε τα πρόσωπα αυτά. Το τέλος της συνάντησης είναι ο αποχωρισμός. Το τέλος της ζωής είναι ο θάνατος. Και αυτό είναι ίσως το δυστυχές γεγονός που αρνούμαστε να ακούσουμε και να σκεφτούμε.
Και μόνο η αποφυγή της σκέψης του θανάτου, κάνει την ώρα εκείνη δύσκολη, δυσάρεστη. Όταν αντιληφθούμε οτι ο θάνατος είναι μέρος της φυσικής μας πορείας, αλλάζει η αντίληψή μας για την ώρα εκείνη που θα έρθει. Είμαστε εύθραυστοι, το σώμα και ο νους μας είναι δανεικός, η προσκόλληση σε αντικείμενα και πρόσωπα δεν έχει νόημα.
Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε μόνοι. Δε γνωρίζουμε πότε θα έρθει η ωρα του θανάτου, αλλά μπορεί να είναι ανα πάσα στιγμή, και αυτό αλλάζει πολύ την αντίληψή μας για τη ζωή. Ο θάνατος δε μπορεί να αποφευχθεί, η διάρκεια της ζωής δε μπορεί να επεκταθεί, αντιθέτως όσο περνούν τα δευτερόλεπτα που ζούμε, αυτή τη στιγμή, η ζωή ολοένα και μικραίνει. Κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου η ζωή μας είναι μικρότερη από πριν. Την ώρα του θανάτου κανείς δε μπορεί να μας βοηθήσει, ούτε οι φίλοι μας, ούτε ο πλούτος μας, ούτε όλα τα αντικείμενα που μαζεύουμε γύρω μας, ούτε καν το σώμα μας.
Ζούμε εν τω μέσω αιτίων θανάτου σαν μια φλόγα που στέκεται σε έναν δυνατό άνεμο.
Η ζωή
Η αντίληψη οτι ο θάνατος μπορεί να έρθει ανα πάσα στιγμή, μπορεί να ωθήσει πολλούς να μην προγραμματίζουν τίποτα και να μην πετύχουν κανένα στόχο.
Για να δώσουμε νόημα στην ζωή, είναι σημαντική η αποδοχή των γηρατειών και του θανάτου σαν μέρος της ζωής. Το να νιώθουμε ότι ο θάνατος είναι αδύνατος, προκαλεί απλώς περισσότερη απληστία και περισσότερα προβλήματα- και μερικές φορές ακόμη και σκόπιμο κακό σε άλλους. Αυτή η αυταπάτη οδηγεί σε περισσότερο πόνο και περισσότερα προβλήματα για πολλούς ανθρώπους.
Αν δεν έχουμε επίγνωση του θανάτου, δεν θα καταφέρουμε να εκμεταλλευθούμε αυτή την ιδιαίτερη ανθρώπινη ζωή την οποία έχουμε ήδη αποκτήσει. Είναι σημαντικό επειδή, με βάση αυτό, σπουδαία αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν.
Η ανάλυση του θανάτου δεν γίνεται για να γεμίσουμε φόβο, αλλά για να εκτιμήσουμε αυτήν την πολύτιμη ζωή, στην διάρκεια της οποίας μπορούμε να εφαρμόσουμε πολλές χρήσιμες πρακτικές. Αντί να τρομοκρατηθούμε, είναι αναγκαίο να συλλογιστούμε πως όταν έλθει ο θάνατος, θα χάσουμε αυτήν την καλή ευκαιρία για άσκηση. Με αυτόν τον τρόπο ο στοχασμός του θανάτου θα χαρίσει περισσότερη ενεργητικότητα στην άσκησή μας.
Η ανώτερη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής, τα εκατό χρόνια, σε σύγκριση με την ζωή του πλανήτη, είναι πολύ μικρή. Αυτή η σύντομη ύπαρξη πρέπει να χρησιμοποιηθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην δημιουργήσει πόνο σε άλλους. Θα πρέπει να αφιερωθεί όχι σε καταστροφικά έργα αλλά σε πιο δημιουργικές δραστηριότητες, και τουλάχιστον να μην βλάπτει τους άλλους ούτε να τους δημιουργεί προβλήματα. Με αυτόν τον τρόπο, το σύντομο διάστημα, σαν ενός τουρίστα, πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, θα έχει κάποιο νόημα. Αν ένας τουρίστας επισκέπτεται ένα μέρος για μια σύντομη περίοδο και δημιουργεί περισσότερα προβλήματα, αυτή η στάση του είναι ανόητη. Αν, όμως, σαν τουρίστες κάνουμε τους άλλους ευτυχισμένους κατά την διάρκεια της σύντομης παραμονής μας, αυτή η στάση είναι σοφή και όταν θα μεταβούμε στον επόμενο τόπο, θα νιώθουμε ευτυχισμένοι.
αποσπάσματα από τα βιβλία
"ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΤΕ ΤΗ ΦΩΤΙΣΗ" - ΔΑΛΑΪ ΛΑΜΑ
και
γράφει η :


Comments
Post a Comment